Spirituele mijmering over mijn religie…

Op 28 november 2008 stemde het Burundese parlement een nieuwe historische (ja, historisch voor dit land) strafwet, 620 artikelen lang die de 440 van het vorig strafwetboek vervangt. Het werd een marathon nachtzitting tot in de vroege uurtjes. Wij zijn dit in ons land gewoon, vermits de democratie in België geleid wordt door mensen die een omgekeerd dag en nachtritme kennen…

Maar in Burundi 's nachts werken en vergaderen is nog altijd een uitzondering daar de nacht hier door de 13 jaar oorlog weinig mensen op straat laat zien, buiten diegenen die er niet thuishoren.

De doodstraf is afgeschaft (de laatste berechting dateert van 1997), de martelingen worden zeer zwaar gestraft, de seksuele mishandelingen en verkrachtingen worden mede opgenomen in de zware straffen, en wat hier als een revolutie wordt gezien en is, is de officiële integratie van de internationale rechtsregels in verband met de genocide en de massale mensenrechtenschendingen en misdaden tegen de menselijkheid.

Eén schaduwzijde die een aantal onthoudingen van de volksvertegenwoordigers heeft gekost (de wet is met een massale meerderheid gestemd) is de penalisering van de homoseksualiteit, die voordien niet bestond. Iemand die seksuele relaties heeft met een persoon van hetzelfde geslacht riskeert een gevangenisstraf van 3 maanden tot 2 jaar of een geldboete van 50 à 100.000 francsbu (85 USD), wat amper het maandelijks loon is van de gemiddelde burger.

Dus onmogelijk te betalen en men weet niet of de familie bereid is voor een lid te betalen die een homoseksueel gedrag heeft. De cultuur vindt dit ook tegennatuurlijk.

Burundi is een vrij christelijk land met een meerderheid katholieken en protestanten, die zeer verwant zijn en perfect overeenkomen. Moskeeën worden wel met veel geld vanuit het Midden-Oosten gebouwd, en elke morgen worden wij allen in Bujumbura gewekt door de oproepen van de Muezzin.

Een aantal burgerorganisaties, waaronder de vereniging voor homoseksuelen heeft natuurlijk geprotesteerd, maar het betreft een minderheid en tussen de mensen hier voel je zeer weinig verontwaardiging. Wil dit zeggen dat we hier in een aartsconservatief land leven zoals in bepaalde delen van de VS of in Oost Europa, is niet terecht. Maar zonder in detail te gaan is het bewind hier zeer begaan met de religieuze waarden. Dit kan anachronisch lijken voor ons als geseculariseerde en gerationaliseerde blanken, maar in een maatschappij waar overleven een dagelijkse realiteit is, en waar ieder tracht eerst voor zichzelf en zijn familie te zorgen is het geloof in een betere wereld, en niet noodzakelijk aan het einde der tijden maar zo vlug mogelijk, een hoopgevende uitdaging. Ja zelfs een 'geruststelling zonder berusting'.

Als ik in mijn geweten, dat een breisel is van spirituele beleving en wetenschappelijke opleiding, graaf, dan heb ik het zeer lastig met de penalisering van de homoseksualiteit. De Wereldgezondheidsorganisatie trouwens definieert deze als een aangeboren, gedetermineerde en niet te wijzigen gedragsvorm. Wanneer zal men een medisch en menselijk onderscheid maken tussen de homofilie als aangeboren gedrag en de homoseksualiteit die een uiting is van een bepaald seksueel gedrag in bepaalde omstandigheden. Dit wil duidelijk zeggen dat een homofiel altijd homoseksueel is, maar een homoseksueel niet noodzakelijk een homofiel is. Homoseksualiteit komt ook voor bij biseksuele mensen (is ieder van ons trouwens geen potentieel biseksueel?) die in gemeenschap leven met geslachtsgenoten (communes, gevangenissen, religieuze gemeenschappen) en   iedereen herinnert zich de officiële excuses van de Paus in de VS voor het wangedrag van priesters voornamelijk met jonge lui. De kerk maakt de fout het wangedrag van een homoseksueel, dat gelijkstaat met elk seksueel wangedrag, te koppelen aan de seksuele ingesteldheid van een grote groep mensen.

Daarom begrijp ik noch een goddelijke noch een menselijke wet die een genetisch ( niet pathologisch!!) aangeboren ingesteldheid bestraft. Wat mij wel enorm tegen de borst stoot zijn de smerige sekstoeristen die overal ter wereld jonge kinderen misbruiken en dan nog op de koop toe denken een goede daad gesteld te hebben omdat ze betalen en zo een kind en zijn familie 'humanitair' steunen. Ja, ook humanitaire vrijwilligers en geestelijken hebben zich 'vanuit hun status', aan zulke wanpraktijken blootgesteld, ik ben daar nog getuige van geweest. Daar word je stil van…

Deze morgen las ik bovendien op internet (onze wekelijkse gazet..) dat de voorzitter van de internationale federatie van katholieke geneesheren verklaard heeft in een artikel, gewijd aan de 40 jaar van de encycliek 'Humanae Vitae', dat de contraceptieve pil ernstig vervuilend is voor de bodem wegens de hormonen die uitgewaterd worden door de talrijke meisjes en vrouwen die de pil gebruiken, en dat deze pollutie alsook gedeeltelijk verantwoordelijk is voor de infertiliteit bij de man, zonder enige wetenschappelijke uitleg. Daar word ik ook stil van….

De reactie van wetenschappers is hevig, ten eerste omdat alle geloosde oestrogenen metabolieten die niet schadelijk zijn bewezen, en ten tweede omdat wij alle dagen in grote hoeveelheden oestrogenen vinden en verbruiken in plastieken verpakkingen, vlees, ontsmettingsmiddelen etc. En ik heb in mijn carrière niet veel mannen gekruist met een vrouwelijke stem, uitstekende borsten, een ineenschrompelde penis als uiting van overdosissen oestrogenen!!

Er zijn veel ernstiger milieuvervuilende stoffen, dit kan ik u verzekeren.

Waarom moet mijn godsdienst deze antiproductieve, antiwetenschappelijke posities verdedigen, zelf als men weet dat wetenschap en religie twee gescheiden werelden zijn en blijven. Waarom zou ik, die geloof in een transcendentie van het geschapene, in de goddelijkheid van een menselijke ontmoeting, die geniet van het ontastbare en het onzichtbare, ook niet de evolutionistische leer, de natuurlijke selectie en diens varianten, de mogelijkheid van een bigbang die een zekere orde in de wanorde van ons planeetstelsel zou hebben gebracht aanvaarden? Wordt creationisme geen nieuwe vorm van cretinisme?

Mijn geloof belet mij op geen enkel ogenblik te denken dat onze bewoonde aarde misschien maar één van de bewoonde planeten zou zijn, dat de homo sapiens nog aan sapientia kan winnen om mens te worden. Neen, beste vrienden, ik aanvaard niet dat de religie, waartoe ik gekozen heb mijn geloof te beleven, zomaar een dogma uitvaardigt, een nieuws verspreidt op wereldschaal dat intellectueel bedrog is en geen enkele ethische meerwaarde aan een maatschappij brengt. Het mooie aan de 'catholica' is precies dat de Waarden van het Evangelie universeel verlichting en welzijn kunnen brengen. Pleiten voor een zo goed mogelijk gedrag en zo degelijk mogelijke zeden staat niet gelijk aan het uitroepen van verboden, die mensen veroordeelt in plaats van hun situatie te beoordelen.

Dezelfde redenering geldt voor de 'abnormaliteit' van de homoseksualiteit, de vermeende toxiciteit van de pil (elk kunstmatig geneesmiddel dat werkzaam is per definitie toxisch, vandaar de bijsluiters met bijwerkingen!!), de zogenaamde permeabiliteit van condooms, die bepaalde bisschoppen in lagere inkomenslanden hebben 'verkondigd', die allemaal kerkelijke voorschriften  worden die groepen mensen marginaliseren en een gedrag veroordelen zonder de maatschappelijke consequenties van het voor heilig gehouden 'natuurlijk' gedrag te begrijpen. Hiermee wijs ik op de door de WHO erkende en universeel gebruikte gezondheidsvoorschriften in verband met contraceptie geïntegreerd in de pre- en postnatale zorg. Want het is ethisch onverantwoord te blijven pleiten tegen contraceptie in landen waar zoveel kinderen geboren worden die dan amper kunnen overleven. Geen enkel gewetensvol arts zou kunnen beweren dat je geen condooms (voor mannen en vrouwen) mag gebruiken waar AIDS een nationale bedreiging vormt zowel menselijk, sociaal als economisch.

Dat de kerk de trouw tussen partners promoot is de evidentie zelf, maar tegelijk hoeft ze begrip op te brengen voor de ellende (of verlichting…) van echtscheidingen.

Trouw promoten en tegelijk een pastoraal voor gescheiden koppels openen, dit is de ware kerk. De familie blijven beschouwen als de hoeksteen van elke samenleving maar tegelijk de gezinsplanning promoten in maatschappijen die zo hunkeren naar kinderen, maar ze dan moeten zien wegkwijnen door armoede en ziekte, is de taak van het evangelie. Mensen opvangen vanuit de straat, daklozen herbergen in kerken, straatkinderen opleiden op straat, dit is de taak van missionering. Zonder de missieposten die gezondheidszorg verlenen, opvoeding en opleiding in scholen verstrekken, zouden hier in Centraal Afrika honderdduizenden meer mensen gestorven zijn. Dit is  de 'missie' van een Kerk, die zich universeel gedraagt.

Het evangelie is open voor zoveel ideeën en projecten die maar iets te maken hebben met liefde, tederheid, gastvrijheid, vergevingsgezindheid, waarom sluit een bepaalde kerk al deze deuren door zich blind te staren op enkele wetenschappelijke evidenties en daarvoor blind te blijven?

Terug naar de mensenrechten en mensenplichten, reeds eeuwen vervat in het Evangelie. Ook hier versta ik de kerkelijke discriminatie ten opzichte van de vrouw niet. Waarom mag een vrouw geen priester worden, waarom moet het wereldnieuws worden als een Anglicaanse vrouw tot bisschop wordt gewijd? Waarom mag een priester niet huwen in onze katholieke kerk? Maar dit is misschien voor een volgende mijmering…Alhoewel, lang kan ik bij zulke evidenties als de seksuele en spirituele gelijkheid tussen man en vrouw niet blijven stilstaan. Dit niet aanvaarden gaat mijn petje te boven.Waarom kan God niet eens de Geest terug zenden om dit aan het verstand te brengen van een paar hooggeleerden die een menselijke wil tot een goddelijke wet verheffen???

Een theoloog die deze tekst leest zal zeer zeker deze mijmering van een 'basisgelovige', een ' spirituele proletariër' maar licht bevinden. Want er zijn zeker contra-argumenten in te brengen via bijbelse teksten op de voorschriften die ik hier betreur en aanklaag. Ik kan dit aanvaarden en zal reacties vanuit jullie die dit lezen met enorme aandacht lezen. Maar weet dat mijn protest geen verwerping is van mijn geloof, zoekend geloof (hoe kan trouwens geloof een eeuwige zekerheid zijn?!), maar een virulente drang naar meer respect voor mensen…

Een goede zondag vanuit Burundi,

Réginald, zondag 04 januari 2009