Back on line... 17/10/2009 - Bujumbura

Beste Vrienden,  

Eindelijk. We are back on line with you….

Wij zijn hier al een maand terug in Burundi en wij stellen het goed. Tante Nique (89 jaar) heeft een prachtig verblijf achter de rug. Geen gezondheidsproblemen. Het weer was wel warmer dan anders, de avonden ook (29°). Gelukkig overdag regelmatig een aangenaam briesje.

Tante Nique had hier veel succes! Ten eerste gaven de mensen hier haar 70 jaar en telkens als ze zei dat ze 89 jaar is begonnen ze luid te roepen en te lachen. Zij heeft waarschijnlijk nooit zo een plezier gehad om te 'stoeffen' met haar hoge leeftijd!! Een student  die haar leerde kennen schreef een sms om haar een goed terugvlucht te wensen en : 'je souhaite à la tante Unique…' Prachtig gevonden!

Met Tante U-nique hebben wij de grote som van Gent overhandigd aan Gaston.

Het was een grote vreugde toen hij de opbrengst van jullie prachtig georganiseerde en zo warmhartige feest ontving. Hij kon het niet geloven. (. Ik stuur in bijlage de nodige bankattesten ter attentie voor de milde donateurs).

In het kort de bestemming van jullie steun: 

·       Réginald raadde hem aan om een bureautje in stad te huren. Tot nog toe werkte hij thuis maar geniet van elektriciteit alleen maar één dag op twee van 18 u tot 22 uur. Dus niet echt praktisch om te werken. . Zijn internetverbinding functioneert, als er elektriciteit is. Maar de eenheden moeten telkens aangekocht worden. Dus  ging hij  regelmatig bij Min of bij ons thuis om rustig te kunnen doorwerken.Conclusie: te veel afstanden, tijdverlies en geen plaats om iemand deftig te ontvangen. Hij heeft nu een goed bureautje gevonden (4mX4m) niet duur, dank zij Min (van Leuven) voor 83 euro per maand met generator in geval van nood en internet. Hij is dolgelukkig!

·       Met een tweede deel is hij naar Kirundo (200 km van Buja) een huis gaan huren om 3 formateurs te installeren (potten,pannen, bambula (vuurtje met houtskool), rietenmatten kleren enz. Er komt daar ook een garage (in verbouwing door de eigenaar) voor de opleiding van automecaniciens. Daar zullen ook kinderen slachtoffers van aids opgeleid worden met de financiële hulp van hun NGO.

In augustus kwam plotseling ook een belofte van steun  (eindelijk na 18 maanden !) vanwege de ambassade (DGOS). Het budget is uitsluitend bestemd voor de aankoop van het materiaal voor "fer forgé"en de betaling van een opleider gedurende 6 maanden. De bedoeling is in zes maanden tijd 5 microbedrijfjes op te richten die zullen zo rap mogelijk opbrengen en dus zelffinancierbaar worden.

De meesten zullen in het begin een onderdak vinden in de bestaande garage- opleidingscentra van AHD in vijf steden. Voor alle bijbehorende kosten is er niets voorzien (km, telefoon, gebouw, huur, boekhouding enz.). De eeuwige paradox van de coöperaties, waarvan de proceduremeanders ondoordringbaar zijn. Logica zoek, en Réginald heeft daarin geen succes bij zijn grondige hervorming kunnen boeken.

Elk atelier krijgt een aparte juridische structuur. We zijn bijna klaar met alle administratieve rompslomp, er ontbreekt nog …de storting van de 5 budgetten. Traagheid is universeel…

 Daarnaast komen er 2 occasiewagens per atelier om een autorijschool op te richten in de 5 steden. Dit zijn betalende cursussen gegeven door onze ex straatkinderen –mecaniciens formateurs, met op het einde een officieel rijbewijs. De rijlescursus dient dan om de verdere opleiding van straatjongeren te helpen financieren. Elke keer dus dat er wat geld overblijft worden een paar bijkomende straatjongeren geholpen en opgeleid, maar worden de formateurs ook betaald. Want zonder hen geen deftige opleiding.

Bij het overhandigen van de sleutels van het huis in Kirundo werd Gaston ontvangen door 4 jonge gasten met messen. Ze sliepen in het leeg pand. De eigenaar verklaarde gewoon:' houdt ze maar, ze zijn niet gevaarlijk.' En ze zijn gebleven in één kamer naast onze jonge formateurs/ex straatkinderen, na wat gepalaver. Zo gaat het altijd met Gaston en zijn gastjes.

Een derde goede realisatie met het geld van Gent is de aankoop van een taxi-moto. De chauffeurs zijn twee van onze opgeleide mecaniciens met rijbewijzen. Wij hebben, 2 helmen, de inschrijvingskosten als taxi en  de plaat zijn er sinds gisteren.De naam van de moto is 'la belle-dame' in het Kirundi, een moto model dat in het land veel succes kent. 

In bijlage, de  foto's met Tante U- Nique die  de eerste officiële  rit heeft geïnaugureerd.!! Van jongs af wou ze met een motorfiets rijden maar het was er nooit van gekomen. Beter laat dan nooit.

Elke maand zou de taximoto in principe vijf lonen van formateurs kunnen dekken? Wij hopen nog op een paar bijkomende taximoto's …

Verleden week zijn we nog de garage van AHD- Bujumbura gaan bezoeken.Ze werken aan een oude Safari jeep van 1952 (mijn leeftijd dus!!) die ze volledig checken.

Een van onze mecaniciens is omver gereden op straat door een moto. Het is niet te erg maar hij loopt nog moeilijk en kan niet werken. Hij blijft toch gans de dag aanwezig in zijn garage ter begeleiding van de leerlingen. AHD betaalt de ziektekosten, want buiten de ziekteverzekering voor ambtenaren bestaat er nog geen nationale mutualisatie voor de informele en de privaatsector.

Van mutualiteit gesproken, heeft Réginald de delegatie met Bart nog rap kunnen ontmoeten, samen met Jeannette en Marc.

Ze waren vertrokken om 8 uur van Gitega (100 km) en zijn gedurende uren op de baan geblokkeerd gebleven. Bart moest het vliegtuig nemen…Het is toch gelukt denk ik. Ons afspraak werd dus uitgesteld tot morgen vrijdag 16/10. Bart heeft Réginald verzekerd Tom hier eens te krijgen….

Vandaag zijn wij vol hoop maar de kas is totaal leeg. (ik zorg voor de boekhouding en volg angstig de bankrekening) Er  zijn gelukkig nog een reeks onbetaalde facturen (herstelling wagens) en opleidingen die vaak laattijdig door andere NGO's worden betaald. Gaston wordt het gewoon. Iedereen wacht geduldig op zijn loontje (33 eur per maand voor een formateur) en niemand is betaald einde september…

 Samen met Tante Unique hebben wij eindelijk de streek rond Bujumbura leren kennen. 

Wij hebben samen 'la vallée de la Ruzizi ' bezocht en hebben 12 nijlpaarden gezien en veel vogels (maraboes, cigognes, hérons, canards de Zambia, grues huppées ) maar gelukkig of spijtig geen krokodil, Wij zijn drie km gestapt tot diep in de savanne langs de Ruzizi en terug. Wat een onvermoeibare Tante!! Wij hebben ook de theevelden van Tesa,, met de theefabriek bezocht, wat verder de streek van Ijenda (hutten) en nog 12 km verder op, boven op een afgelegen colline .. een  echte beestenmarkt ontdekt met levende graatmagere koeien- (: ter plaatse worden deze verkocht,  geslacht, het vlees op een plank gesneden onder een afdak en uiteindelijk verkocht onder de vorm van een smakelijke brochette met maniokpasta (lekker !). Het bezoek van het een ziekenhuis in Ijenda (regelmatig gesteund door Artsen zonder vakantie) met Zuster Agnès (Directrice) was bijzonder leerzaam. Wij zijn ook bij het gigantische kerkhof van Buja voorbijgereden. Wij reden langzaam met de wagen op zoek naar een graf van een persoon jonger dan 70 en vonden er maar één…. Gemiddelde levensverwachting in Burundi is 49 jaar!

Tante U-nique  was ook fel verbaasd over het contrast tussen de rijke (oa Kiriri, waar wij wonen) en de armere wijken in Buja. Réginald zegt dat dit is een algemeen verschijnsel in alle grootsteden ter wereld en heeft nog niets gemeen met de slums in Bangkok of Manilla of de getto's in Kaapstad. Alle mogelijkheden zijn er hier om te leven als rijke Europeanen ( met witte producten van Colruyt aan zeer hoge prijzen ) Voor de Burundesen is de grote miserie van iedereen, gediplomeerden of niet (buiten een nieuwe rijke Burundese klasse die abnormaal rijk is). Réginald echter vindt toch dat wij sober trachten te leven al was het maar uit respect voor de andere mensen.

Momenteel is het regenseizoen nog niet aangebroken en de elektriciteitslevering wordt continu onderbroken. Réginald op het ministerie heeft geen elektriciteit en dus geen internet, een dag op twee. De generatoren zijn er, maar er is geen budget voor de brandstof. Alle winkels (er zijn er maar een paar die er één bezitten)hebben hun koelkast leeggemaakt en bestellen geen melkproducten meer.. Ondertussen ga ik naar de Jezuïeten niet ver van bij ons en neem daar om de twee dagen verse melk. Ik maak yoghurt en platte kaas..en ijs (voor de bezoekers!) Ik ben van plan echte boter te laten maken in een 'callebasse' door onze "bewakers" Ze komen allemaal van het binnenland en blijken interesse ervoor te hebben. Ze vervelen zich steendood bij ons …En Désiré maakt doorlopend lekkere koekjes voor Reginald en iedereen. Dit is trouwens zijn enige luxe…

Vandaag is hier verlof. Herinnering aan de moord van prins Louis Rwagasore (1961)…grote voorstander van de onafhankelijkheid van Burundi.

Réginald werkt in moeilijke omstandigheden, tussen slecht betaalde ambtenaren en veel demotivatie. Veel bekwame mensen gaan naar Rwanda werken waar men het dubbel verdiend of wordt opgeslorpt door al de organisaties die hier meer en meer afkomen en een veel hogere loon uitbetalen.

Momenteel is "zijn" audit terug op terrein voor de tweede fase. Ik laat hem aan het woord.

Nog hartelijke dank voor jullie morele en financiële steun! Dikke zoen aan iedereen .

Jullie hebben hier al gelukkige mensen gemaakt!

Françoise en Réginald